
Είμαι όμως ένας άνθρωπος που τρέχω κι όλο τρέχω κι ακόμη δεν κουράστηκα. Ακόμη και τώρα δεν είμαι κουρασμενος. Αυτός όμως θα περιμένει μέχρι να σωριαστώ τελείως εξαντλημένος. Και κει που θα πέσω , θα είναι η Αγκαλιά του...
Τι θα μπορουσε αραγε να σκεφτει, να αισθανθει καποιος, ακουγοντας τα λογια αυτου του αγαπημενου…ποιητη?

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου